Want de passie raak je kwijt .
En ik zei we vechten en we gaan ervoor.
Wat ook komt we slaan er ons wel door .
Maar als de vlinders sterven in je schoot.
Dan rijst de levensgrote vraag is de liefde minder groot?

En het sprookje van de prins op 't witte paard.
Is veel te vroeg voorbij.
Als de passie is bedaard.
Het doet pijn maar geef jezelf een nieuwe kans.
Alleen dan krijgt je leven weer wat glans.

Refrein:

Dus droog je tranen ook al heb je veel verdriet.
Je kan treuren net als ik maar 't helpt ons niet.
Droog je tranen ook al heb je veel verdriet.
Het leven gaat door.
Je begint weer van voor.
Er ligt vast wel iets moois in 't verschiet .

Het is nu donker, buiten is het stil.
Ik stel me weer de vraag is het dit nu wat ik wil.
Dit duurt duizend keer langer dan ik dacht.
Wat passioneel begint.
Heb je zelden in je macht.
En helaas ik wil wel maar ik kan het niet.
Is het dwaas dat ik jou daarom verliet .

(Refrein)

Het doet pijn maar geef jezelf een nieuwe kans.
Na een tijd krijgt je leven weer wat glans.

(Refrein)

Laat me eens je gezel zijn.
Wees de gids die mij zal leiden.
Want ik ben reeds lang op reis.
En zo moe, kom en bevrijd me.
Neem me mee naar je land.
Vol muziek en vol dromen.
Leid me naar je land.
Laat me in jouw wolken wonen.

Laat me nu nu toch niet alleen.
Neem mijn hand en toon me.
De weg die leidt naar jou alleen.
Help me zo bij jou te komen.
Neem me mee naar je land.
Vol muziek en vol dromen.

Leid me naar je land.
Laat me in jouw wolken wonen.
Laat me nu toch niet alleen.
Radeloos en verloren.
Sloop die muren om je heen.
Help me zo bij jou te komen.

Ik weet wel.
Dat zij waarschijnlijk niet lang bij me blijft.
Ik weet wel.
Dat zij met anderen haar tijd verdrijft.
Zij heeft soms.
Geheimen waar ik liever niets van weet.
Zij zweeft soms.
En droomt zodat ze soms ook mij vergeet.

En zelfs de hoeders van de kerk.
Kijken minzaam op haar schouders neer.
De bisschop zegt: dit is Gods werk.
Buigt z'n grijze hoofd en dankt de Heer.
Nog eens een keer.
Dank u, meneer.

Zij heeft soms.
Geheimen waar ik liever niets van weet.
Zij zweeft soms.
En droomt zodat ze soms ook mij vergeet.
En zelfs de hoeders van dit land.
Zouden liever in m'n schoenen staan.

Ja, de premier dingt naar haar hand.
En biedt mij zijn portefeuille aan.
Maar ik denk er niet aan.
Loop naar de maan.
Daar gaat ze.
Daar staat ze.

Je drinkt je koffie en begint zachtjes wat te praten.
Je kan 't niet laten en toch moet je even gapen.
Maar het is zondag dus hoeven we vandaag toch niets te doen.
We duiken terug de lakens in en we vrijen tot de noen.
Je vlijt je zachtjes tegen me aan je hoofdje in mijn zij.
En dan weet ik dat je van me houdt en dat maakt me blij.

Ze hield niet van Clouseau.
Wel van Mozart en zo.
En bij het ochtendgloren.
Was ik al lang verloren.
Het was echt goed raak.
Ik heb een vreemde smaak.

Ze is niet lang gebleven.
Heeft geen adres gegeven.
Ze heette Domino.
Domino of zo.

Ze hield van verre landen.
Van godverlaten stranden.
Van wachten op Godot.
Zij had kultuur en zo.
Er was iets in haar haren.
't Is moeilijk te verklaren.
Het leek wel maneschijn.
Moet mijn verbeelding zijn.

Dan zei ze ik vergeet je.
Ze lachte zelfs een beetje.
Je komt er wel doorheen.
Jij redt het wel aleen.
't Was hard om te verduren.
Maar 'k ging door heter vuren.

Ze heette Domino.
Domino of zo.
En zij had in haar ogen.
Het blauw van regenbogen.
Ze hield niet van Clouseau.
Wel van Mozart en zo.
Er was iets in haar haren.
't Is moeilijk te verklaren.
Leek wel maneschijn.
Kan mijn verbeelding zijn .
Ze zeggen dat ik taai ben.
Dat ik een echte haai ben.
Het lijkt alleen maar zo.

Vraag maar aan Domino.
Ik heb in heel mijn leven.
Om niemand veel gegeven.
Maar wel om Domino.
Domino of zo.