Je droeg weer blauw die avond In een schaduw van zwart licht Er werd geen gat gedicht Met de brief die je me nazond Tijd draait alles om Wat eerst prachtig was wordt lelijk En wat je toen zo moeilijk vond Daar denk je niet meer aan Laat je me nog gaan? Wat onaf was blijft wel liggen Je maakt niets ongedaan Blauwe ruis in mijn ziel en in mijn oren Ik wil het niet meer horen, maar het houdt nooit meer op Blauwe ruis, wat je had gaat nooit verloren Het wordt alleen maar harder en het houdt nooit meer op Je draagt steeds blauw die avond Op het scherm in mijn hoofd In de brief die je me nazond Heb je niets beloofd Maar ook niets afgerond Onaangenaam verdoofd Blijf ik staren naar de grond Blauwe ruis in mijn ziel en in mijn oren Ik wil het niet meer horen, maar het houdt nooit meer op Blauwe ruis, wat je had gaat nooit verloren Het wordt alleen maar harder en het houdt nooit meer op Laat je me nog gaan? Wat onaf was blijft wel liggen Je maakt niets ongedaan Blauwe ruis in mijn ziel en in mijn oren Ik wil het niet meer horen, maar het houdt nooit meer op Blauwe ruis, wat je had gaat nooit verloren Het wordt alleen maar harder en het houdt nooit meer opDichterbij dan ooit
Liever kwijt zijn waar je echt van houdt Dan iets houden wat je toch niet mist Liever buiten ook al is het koud Dan naar binnen als daar niets meer is Hier is niets om voor te blijven Hier is alleen nog wat er was En dat neem ik mee voor altijd Voor altijd Wie legt me uit hoe alles werkt Hoe groot het gat is tussen nu en nooit En hoe het komt dat ik nu merk Jij bent weg, maar dichterbij dan ooit Liever vragen naar de langste weg Dan een antwoord dat je stil doet staan Liever zeggen wat ik zelden zeg Dan verzwijgen dat ik door moet gaan Ik hoef jou niets te vertellen Wat ik niet al had gezegd Met mijn mond of met mijn ogen Voor altijd Wie legt me uit hoe alles werkt Hoe groot het gat is tussen nu en nooit En hoe het komt dat ik nu merk Jij bent weg, maar dichterbij dan ooit Liever lachen om wat is geweest Dan iets vrezen wat nog komt, misschien Liever houden van een grote geest Dan iets haten wat je niet kunt zien Ik hoef jou niets uit te leggen Het ligt hier open tussenin En ik maak een laatste buiging Voor altijd Wie legt me uit hoe alles werkt Hoe groot het gat is tussen nu en nooit En hoe het komt dat ik nu merk Jij bent weg, maar dichterbij dan ooitHier
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen
Jij wist wel wie ik was
Zwaaiend met mijn jas
Mijn armen wijd en leeg
En een hart dat schreeuwend zweeg
Dat steeds meer verlangde
Naar de warmte van je wang
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen
Zeg dat het niets was
Zeg dat ik droomde
Zeg dat ik gek was
Durf te zeggen dat ik droomde
Zeg dat ik dom was
Maar dromen deed ik niet
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen
Nu de klok niet meer mijn vriend is En de kelner onbeschoft mdat de man die hij bedient Weer een verkeerde dame trof Kan dan iemand mij vertellen Waarom mijn hart nog klopt? Waarom blijf ik bestellen? Waarom sta ik niet op? Want er is nog maar één slotsom Ze is er niet En ik denk niet dat ze nog komt Ze is er niet Ik vraag me af waarom Ik niet gewoon terug naar huis loop Het glas dat wegduikt in de spoelbak Het geld dat rinkelt in mijn zak Alle geluiden staan me tegen Hier zit ik niet op mijn gemak Want er is nog maar één slotsom Ze is er niet En ik denk niet dat ze nog komt Ze is er niet Ik vraag me af waarom Ik niet gewoon terug naar huis loop Want vanonder de tafel Grijpt verlangen me weer aan Het vliegt me naar de keel Doet me besluiten op te staan En blind te rennen door de nacht Vraag me niet wat ik verwacht Van zoveel wanhoop in één man Die maar aan één vrouw denken kan Maar ze is er niet En ik denk niet dat ze nog komt Ze is er niet Ik vraag me af waarom Ik niet gewoon terug naar huis loop Ze is er nietharder dan ik hebben kan
Je buien maken vlekken. Op mijn hagelwit humeur. Ik heb m'n handen op je heupen. Maar m'n hoofd is bij de deur. Ze zeggen dat het went. Ik heb het geprobeerd. Maar hoe ik het ook wend of keer. M?n huis beschermt niet meer.
Het regent harder dan ik hebben kan. Harder dan ik drinken kan. Het regent harder dan de grond aankan. Harder dan ik hebben kan.
Je buien zijn de wolken. Aan mijn hemelsblauw humeur. Ik heb m'n handen op je heupen. Maar m'n hoofd is bij de deur. Je ogen blijven grijs. Ontkennen elke kleur. Het is alsof hier niemand woont. Alsof er niets gebeurt.. Je buien zijn te donker. Voor mijn hemelsblauw humeur. Want mijn hoofd is in de wolken. En m?n hand al bij de deur.
Harder dan ik hebben kan. Harder dan ik drinken kan. Het regent harder dan de grond aankan. Harder dan ik hebben kan. Het regent harder dan ik hebben kan. Harder dan ik drinken kan. Het regent harder dan de grond aankan.. Harder dan ik hebben kan.
liefs uit londenVan de wereld weet ik niets. Niets dan wat ik hoor en zie, niets dan wat ik lees Ik geen geen andere landen, zelfs al ben ik er geweest. Grote steden ken ik niet Behalve uit de boeken, behalve van T.V. Ik ken geen andere stad dan de stad waarin ik leef.
Zij stuurt me kaarten uit Madrid. En uit Moskou komt een brief Met de prachtigste verhalen. En God, wat is ze lief Gisteren uit Lissabon "ik mis je" eneen zoen. Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen. En morgen, als de postbode mijn huisweer heeft gevonden Dan stort ze mijn hart vol met al het liefs uit Londen.
Van de wereld weet ik niets. Niets dan wat ik hoor en zie, niets danwat ik voel Ik leef van dag tot dag, zonder vrees en zonder doel. Verre landen ken ik niet Behalve uit mijn atlas, die droom ik elke nacht Maar ik droom alleen de landen waarze ooit aan me dacht.
Als een mooi en groot geloof. Aan de muur van mijn gedachten Hangt een wereldkaart te wachten. Tot ze terugkomt. Met haar reizen in mijn hoofd Steek ik vlaggen in de aarde. Dezelfde kleur, dezelfde waarde
Maar zij stuurt me kaarten uit Madrid. En uit Moskou komt een brief Met de prachtigste verhalen. En God, wat is ze lief Gistern uit Lissabon "ik mis je" en een zoen. Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen. En morgen, als de postbode mijn huisweer heeft gevonden Dan stort ze mijn hart vol met al hetliefs uit Londen
wat zou je doen?Wat zou je doen, Als ik hier opeens weer voor je stond? Wat zou je doen Als ik viel, hier voor je op de grond? Wat zou je doen, als ik dat was?
Wat zou je doen, Als ik je gezicht weer in mijn handen nam? Wat zou je doen Als ik met mijn mond dichtbij de jouwe kwam? Wat zou je doen, als ik dat deed?
Zou je lachen, zou je schelden? Zou je zeggen dat ik een klootzak ben? Zou je janken, zou je vloeken? Zou je zeggen dat je me niet meer kent? Zou je lachen, zou je schelden - van verdriet? Wat zou je zeggen
Als ik met mijn vingers door je haar zou gaan? Wat zou je zeggen Als we samen voor de spiegel zouden staan? Wat zou je zeggen, als ik dat deed?
Wat zou je zeggen, Als ik vertelde over al die tijd? Wat zou je zeggen Als ik zei: "Ik heb van al die tijd toch echt geen spijt"? Wat zou je zeggen, wat zou je doen, als ik dat deed?
Zou je lachen, zou je schelden? Zou je zeggen dat ik een klootzak ben? Zou je janken, zou je vloeken? Zou je zeggen dat je me niet meer kent? Zou je lachen, zou je schelden - van verdriet? Wat zou je doen
Als ik hier opeens weer voor je stond? Wat zou je doen Als ik viel hier voor je op de grond? Wat zou je doen, als ik dat deed?
Zou je lachen, zou je schelden? Zou je zeggen dat ik een klootzak ben? Zou je janken, zou je vloeken? Zou je zeggen dat je me niet meer kent? Zou je lachen, zou je schelden - van verdriet? Je zou lachen, je zou schelden
Je zou zeggen dat ik een klootzak ben. Je zou janken, je zou vloeken Je zou zeggen dat je me niet meer kent Je zou lachten, je zou schelden - van verdrietWat zou je doen?
aan de kustDe zoute zee slaakt een diepe zilte zucht. Boven het vlakke land trilt stil de warme lucht. He! iemand slaat soms onverwacht maar zeker op de vlucht. Alarmfase Twee is hier nauwelijks nog berucht.Maar men weet het niet En zwijgt van wat men hoort en ziet.
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust Waar de mensen onbewust. Zin in mosselfeesten krijgen En van eten slechts nog zwijgen. Als ze zat zijn en voldaan En weer rustig slapen gaan.
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust Waar een ieder onbewust. In het Duits wordt aangesproken. Waar de ketting is gebroken En alle schepen zijn verbrand. Maar er is niets aan de hand.
Vlissingen ademt zwaar en moedeloos vannacht. De haven is verlaten,want er is nog maar een vracht En die moet in het donker buitengaats worden gebracht.
Gedenkt de goede tijden van zuiverheiden kracht. Maar men weet het niet En zwijt van wat men hoort en ziet.
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust Waar de zomer onbewust. Met een noodgang wordt genoten. En waar wild en onverdroten Iedereen zijn gang kan gaan. Tot men zat is en voldaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust. Waar de liefde van de lust Steeds maar weer zal gaan verliezen. Omdat ze nooit kan kiezen Tussen goed en niet zo kwaad. Maar dat is zoals het gaat. Hier aan de kust