vrijdagmiddag in het vondelpark
november en nat
vlakbij de vijver zit een man, herman, en herman is het zat
heeft een kutjaar gehad
een man met alles wat je hebben kan
vrouw kind huis auto baan
zo'n baan, (zo'n baan), zo'n baan
maar herman wilde het ooit anders
en denkt daar nu al maanden aan
hij denkt aan wat ie wou
hij denkt ik was te laf
hij denkt is dit het nou
herman denkt zichzelf in het graf
was het niet gister dat ik aankwam hier pas 18 jaar jong?
zou ik niet feesten zuipen reizen?
zou ik niet doen wat ik ooit zong?
maar reizen kan niet meer
dat had ie mooi gedacht
ja reizen terug naar huis
want er wordt met het eten gewacht
als het vuur gedoofd is
als het vuur gedoofd is
als het vuur gedoofd is
dan komen de wolven
vrijdagmiddag in het vondelpark
en herman staat op
zwaait z'n tas ver de vijver in
en zingt weer hard op
allang geen 18 meer
en het heldendom voorbij
maar als ik nu niet ga
dan is voorgoed een droom voorbij
hen die ik pijn doe
vergeef me mn gemis maar
alles gaat verkeerd
en weet je wat het is?
als het vuur gedoofd is
als het vuur gedoofd is
als het vuur gedoofd is
dan komen de wolven
dinsdagochtend op een grindpad
het weekend geweest
men maakt zich op voor de wandeling
als ging men naar een feest
herman mag voorop
heeft het als enige niet koud
want hij gaat strak gekleed
in een kist van gevoerd vurenhout
als het vuur gedoofd is
als het vuur gedoofd is
als het vuur gedoofde is
dan komen de wolven

Hé, hallo!
Kijk mij eens het gras zien groeien
En iedereen maar denken da'k niks doe
Maar niets minder waar
Want al ben ik dan niet klaar
Ik ben de wedstrijd met de Beatles en buren moe
Hé, hallo!
Kijk mij eens de wolken breken
Liggend op mijn rug hier in het gras
Verslagen, maar preciezer
De gelukkige verliezer
Van wat een wedstrijd met de Beatles en de buren was
Alles moet aparter dan apart
Alles moet unieker dan uniek
Alles moet bijzonder
En dat alles maakt dat alles weer moet
Alles moet unieker dan unieker
Alles moet aparter dan aparter
Alles moet bijzonderder dan
Alles wat allang bijzonder was
Wat de Beatles en de buren was
La la la
La la la
La la la
La la la
En voor de rest moet je bij de Beatles en de buren zijn

Ik heb nog helemaal niks gedaan vandaag
Alleen ontbeten, één boterham gegeten
En sloten koffie in m'n maag
Nu is het half 5
Weer wat houvast in m'n lijf
En o god wat gleed de tijd vandaag
Als in een droom, voel ik me loom
M'n hele wereld gaat zo traag
Zelfs de telefoon
En als ik dan opneem (als ik dan opneem)
Verkeerd verbonden (verkeerd verbonden)
Dus neem ik niet meer op
Ik lik zelf m'n wonden wel vandaag

Ik heb van je gedroomd vannacht
en we speelden dat we alles deelden
Je stem klonk iets te zacht
Verstond niet wat je zei
nanana... nog van mij
En toen hebben we gedanst vannacht
Tien jaar ouder, hoofd op schouder
Ik had het echt niet meer verwacht
Dacht dat ik geluk had
Maar m'n schouder werd zo nat ahaah

En als ik dan opneem (als ik dan opneem)
Verkeerd verbonden (verkeerd verbonden)
Dus neem ik niet meer op
Ik lik zelf m'n wonden wel vandaag

Ik ga naar je op zoek vannacht
En in alle straten zal ik praten
Met iedereen die naar me lacht of
Naar me kijkt
Of maar een beetje op jou lijkt
En ik weet dat ik je vind vannacht
En ik neem je mee naar huis
Je zult lachen
Je bent thuis
De dag is weer geremt
Want ik droom je in m'n bed ahaah

En als ik dan opneem (als ik dan opneem)
Verkeerd verbonden (verkeerd verbonden)
Dus neem ik niet meer op
Ik lik zelf m'n wonden wel vandaag
Dus neem ik niet meer op
Ik lik zelf m'n wonden wel vandaag
Verkeerd verbonden (verkeerd verbonden)
Dus neem ik niet meer op

Ik zag mezelf oud vannacht, ik wist dat ik het kon
Ik had een huis gebouwd voor haar en alle prijzen die ik won
Alle vrienden die ik kwijt was juist nog één voor één gebeld
En daarna had ik op internet een cadeau voor haar besteld
We konden eindelijk op vakantie, wist niet waarheen, maar toch het mocht
Ik had het geld, de tijd, de vrijheid alleen het land niet uitgezocht
Ik had het allermooiste leven, sliep op een goudgestikt matras
Alleen nergens had ik foto’s, foto’s van vandaag
Nergens had ik foto’s uit die tijd
Dat ze gelukkig was
Ik wil nieuwe foto’s graag
Ik wil foto’s van hoe mooi het was
Ik wil foto’s van vandaag
Foto’s bij een zee of zo
Of ja alvast met dat cadeau
Ik wil foto’s van hoe mooi het was vandaag
Dat ze gelukkig was
Als ik oud word, en dat wordt ik, want dat voel ik elke dag
Wil ik een lange oude neger zijn, een bluesman met een lach
Maar ik zag mezelf oud vannacht, was nou niet bepaald mijn held
Maar het ergste nog van alles was, dat nergens had ik foto’s,
Nergens had ik foto’s van wat telt
Dat ze gelukkig was
Ik wil nieuwe foto’s graag
Ik wil foto’s van hoe mooi het was
Ik wil foto’s van vandaag
Foto’s bij een zee of zo
Of ja alvast met dat cadeau
Ik wil foto’s van hoe mooi het was vandaag
Dat ze gelukkig was
Foto’s bij een zee of zo
Of ja alvast met dat cadeau
Ik wil foto’s van hoe mooi ze was vandaag
Dat ze gelukkig was

Als je me morgen ziet
Zul je dan weten wat ik voel
Zul je je mooie vrienden zeggen
Kijk dat is die leuke jongen die ik bedoel
Of weet je soms niet wat ik droom elke nacht
En zie je alleen maar een gek
Die heel eng naar je lacht
Als je me morgen ziet
Als je me morgen ziet
En ik je eindelijk vertel
Hoelang ik jou al wil en al wacht
Luister je dan wel
Lach je naar mij
Of maak ik je bang
Loop je nooit meer voorbij
Is het beter om alleen te verlangen naar jou
Dan te vertellen hoe het is, te verlangen naar jou
Misschien is het beter om iets niet te hebben
Dan om het gelijk al weer kwijt te zijn
Waarom zou ik dat wat ik niet heb en koester verspelen
voor iets wat niet weer kan zijn?
Als je me morgen ziet

Dus ik weet eigenlijk nooit echt waar ik aan toe ben
Ze tilt me op en ramt me keihard onderuit
`t Is als een schip en we zijn beiden kapiteins
Ben je net een beetje leuk weg van de kade
Ben je weg
Gaat het anker alweer uit

Ruzie soms om niets soms om van alles
Zeg jij ja dan zegt zij nee en andersom
't Is een nieuw schip en je moet samen leren varen
Maar staan je zeilen eindelijk lekker in de wind
Gaat het roer meteen weer om

En dan schreeuwt ze en dan zwijgt ze
En ik schreeuw en zwijg naar haar
We gaan hoe dan ook vandaag nog uit elkaar

[Chorus]
CD van jou, CD van mij
CD van ons allebei
Maar gekregen van mijn moeder
Dus van mij

Ik doe mijn best maar ik weet nooit waar ik aan toe ben
Dit huis een schip, en we staan samen op de brug
Ik hou van haar, ik haat `r en zij haat ook veel van mij
Maar kijk je net een beetje leuk uit over zee
Zie je de haven alweer terug

En dan schreeuwt ze en dan zwijgt ze
En ik schreeuw en zwijg naar haar
We gaan hoe dan ook vandaag nog uit elkaar

[Chorus]
CD van jou, CD van mij
CD van ons allebei
Maar gekregen van mijn moeder
Dus van mij

He, zanger zing je liedje maar
Maar weet dat ik het weet
Al zing je nog zo ingeleefd, een ander schreef je leed
Ik hoor je woorden zweven uit elke winkel in de stad
Maar het klinkt me niet alsof jij net zo'n lief als ik had gehad

He, zanger zeg het spijt me
Vergeet wat ik net zei
Want wat ik je van beschuldigde slaat gelijk weer terug op mij
Want wat kon ik lekker zingen van de pijn die aan me vrat
Totdat zij mij woorden waarheid gaf, liefste lief die ik ooit had
Had mij dan verteld dat echte verdiet zo voelen zou
Had ik allang gekomen, had gezegd "ik ook van jou"

Pas als het je gebeurd is, dan alleen begrijp je dat
Als je net zo'n lief als ik had
Zo'n lief als ik had gehad
Zo'n lief als ik had

Ze kon zich geven als een meisje, ze kon je nemen als een vrouw
Ze huilde met de film mee als de regisseur dat wou
Ze kon je gedachten vangen in een achteloze zin
En ze rookte als een zeerover, dan stel ze een zigeurein
En zeven lange jaren maakte zij mijn liedjes licht
Pas nu zij is vertrokken, krijgen ze wat meer gewicht

He zanger, weet je wat het is en misschien is het wel dat
Dat ze hier nog steeds geweest zou zijn als ze net zo'n lief als ik had gehad
Zo'n lief als ik had
Zo'n lief als ik had

Zo'n lief als ik had
Zo'n lief als ik had

Ze hoort hoe hij de trap opkomt
Hoe hij zachtjes in zichzelf praat
Zijn sleutels uit zijn jaszak haalt
En ze drie keer vallen laat
Ze hoort de sleutel in het slot
De deur die toch al open stond
Ze weet zijn schoenen in zijn hand
Ze hoort zijn schoenen op de grond

Hij zal niet zeggen waar hij was
Zij zal er niet over beginnen
Ze is van buiten nog zo sterk
Maar zo moe van binnen
Morgen is ze weg
Want ze heeft het wel gehad
Zo gaat het nu al jaren
Ze weet niet eens meer zeker
Of ze ooit gelukkig waren
Maar morgen is ze weg
Morgen is ze weg

Ziet hem door haar wimpers heen
Hij heeft een lichtje aangedaan
Nu krijgt hij zijn blouse niet uit
Want hij heeft zijn jas nog aan
Ze ruikt hem als hij naast haar ligt
Met open ogen op zijn rug
Hij mompelt "Weltrusten"
Zij zucht iets onverstaanbaars terug

Hij zal niet zeggen waar hij was
Zij zal er niet over beginnen
Ze is van buiten nog zo sterk
Maar zo moe van binnen
Morgen is ze weg
Morgen is ze weg
Al zoveel nachten zo gelegen
Al zovaak bij hem weggegaan
Al zoveel anderen ontmoet en
Al zovaak niet gedaan
Maar morgen is ze weg
Morgen is ze weg
Is ze weg
Ze heeft het wel gehad
Ze heeft het lang genoeg verborgen
Lang alleen zal hij het niet redden
Dan zal een ander voor hem zorgen
Maar morgen is ze weg
Morgen is ze weg

Anders overmorgen

Stond bij het raam, ik zag de sneeuw
Weet niet waarom maar dacht ineens moet Frank eens bellen
Ik had de hoorn al in mijn hand, maar legde neer
Ik dacht wanneer ben je twee vrienden niet elke dag hoeven te zien
En wanneer ben je geen vrienden meer

Er staat een andere maan, een andere man
Je had frank die kwam uit Schagen
En Erik uit Roermond of Curacao of utrecht, Suriname
Of wat hij die dag maar wou
En ik kwam uit een dorpje maar woonde midden in de stad
Alledrie echte Amsterdammers
Zonder dat een van ons een jeugdherinnering had
Die foto op de koelkast nog niet eens zo lang geleden
Drie jongens met hun glazen naar elkaar in het cafe
Of daar die foto, de toneelschool, de jongens van de klas
Of die van ons in '88, toen Van Basten nog op aarde was

Er staat een andere maan
Er staat een andere maan
Je hebt het eigenlijk niet door
Maar zo snel als dingen gaan
Er staat een andere maan

Sta bij het raam, ik zie de sneeuwval in het donker nu
Ik heb Erik aan de lijn
We praten lang, wat lang geleden
En ik vraag hem hoe zou het nou met Frankie zijn
En hij zegt "Grappig dat je het vraagt, hij zei laatst iets over jou
Wat ook alweer, iets in de trant van wanneer ben je twee vrienden die elkaar
Ik kom er zo wel op"
Maar toen legde ik al neer

Er staat een andere maan
Er staat een andere maan
Je hebt het eigenlijk niet door
Maar zo snel als dingen gaan
Er staat een andere maan
Er staat een andere maan

Eerst ben je twee vrienden
En dan vrienden van weleer
Maar dan ben je in mijn nieuwste theorie
Eigenlijk al geen vrienden meer

Las een boek waarin een man zijn levenlang wacht op een vrouw
Een levenlang jij niet op mij ik niet op jou
Hoorde een lied waarin een vrouw niet krijgt wat ze graag hebben zou
Zeg wat jij wil, zeg het voor mij, ik schrijf nu zo'n brief voor jou
Maar het blijft niet zoals het is, ik wil je nooit meer zien
Het is niet leuk, het is niet lief, niet eens een oplossing misschien

Maar uit het hoofd uit het hart
Uit het hart uit het hoofd
Uit het hart uit het hoofd
Daar hoop ik op
Maar die eerste is mij beloofd
Uit het hoofd uit het hart
Uit het hart uit het hoofd

Iemand vertelde een verhaal, hij werd meteen mijn beste vriend
Over de liefde waarvan twee en verder niemand was gezien
Er was geen toekomst en geent tijd alleen die liefde die niet sleet
Voordat de lust ze zou vernielen, deed men wat je in die tijd deed
s 'Nachts zonder koffer naar Parijs twee coupes ver van elkaar
Ze hadden beiden het adres, ze zeggen niets, ik zie je daar
Drie nachten tijd zijn toen die twee, de kamer een keer afgeweest
Ze kwamen net tot aan de hoek
Ze keken, maar het was weer feest
Drie nachten lang, drie nachten sex
Daartussen tranen en weer door
Een levenlang wordt in een weekend
Ik heb daar de kaarten, daar de kaarten voor
Maar het blijft niet zoals het is.
Wil je nooit meer zien
Het is niet leuk, het is niet lief, niet eens een oplossing misschien

Maar uit het hoofd uit het hart
Uit het hart uit het hoofd
Uit het hart uit het hoofd
Daar hoop ik op
Maar die eerste is mij beloofd
Uit het hoofd uit het hart
Uit het hart uit het hoofd
Tweede zin daar hoop ik op
Maar die eerste is mij beloofd
Uit het hoofd uit het hart
Uit het hart uit het hoofd
Uit het hart uit het hoofd
Daar hoop ik op
Maar die eerste is mij beloofd
Uit het hoofd uit het hart
Uit het hart uit het hoofd

En ze zei "Nou ik ga"
Ik keek haar niets vermoedend na
Mijn geld, zij, of mijn school of met haar mee

Ze had gewerkt, ik had gefeest
Anders was ik bij haar geweest
Die dag, die bocht, nu negen jaar gelee

En nog steeds komt die gedachte bij me op
Kruipt de vraag die mij beschuldigt door mijn kop
Stel je was gewoon bij haar
Op vakantie met elkaar
Was er dan ook, wat was er dan gebeurd

Het is zo raar, ga maar na
Was mijn droom, Amerika
Ik vroeg haar "ga je mee", ze zei ja meteen
Ik had gewerkt, ik had het geld
Maar me 's nachts in de kroeg verteld
Die dag, die bocht, die deed ze nu alleeen

En nog steeds komt die gedachte bij me op
Kruipt de vraag die mij beschuldigt door mijn kop
Stel je was gewoon bij haar
Op vakantie met elkaar
Was er dan ook, wat was er dan gebeurd

Misschien wel niets, omdat ik dan nog in bed lag
Misschien wel niets, omdat ik die dag dan reed
Misschien wel niets, omdat ik nog stond te douchen
Misschien wel niets, misschien hetzelfde wel wie weet

Ben het jaar daarna gegaan, ik heb zelfs nog op die plek gestaan
Maar had er niets te zoeken, moest wat kwijt
Ik stond daar uren in die bocht, 'k heb duizend antwoorden gezocht
Maar het leven is gewoon toevalligheid

En nog steeds komt die gedachte bij me op
Kruipt de vraag die mij beschuldigt door mijn kop
Stel je was gewoon bij haar
Op vakantie met elkaar
Wat was er dan, wat was er dan gebeurd

Misschien wel niets, omdat ik wel wou ontbijten
Misschien wel niets, want was ik nog niet aangekleed
Misschien wel niets, kon ik geen autosleutels vinden
Misschien wel niets, misschien hetzelfde wel
Of niets misschien hetzelfde wel
Niets misschien hetzelfde wel, wie weet

En als ik thuis kom, waait de rust me tegoed
De hulp is al geweest en alles glimt alsof het moet
Het is dat ik het roken ben ontwend
Anders was dit een mooi moment

En in de keuken wacht een glimmend schone vaat
Geluk, het lacht me toe vanuit mijn vaatwasapparaat
En ik zit voor mijn TV
Verder nergens mee, nergens mee
Dat ik alles heb bereikt, dat het leven toch zo mooi zou kunnen zijn
Ik sta mijn geluk te prijzen, mijn vrijheid te bewijzen
Met een stevige fles wijn en ergens moet nog wodka zijn

En ergens zingt een zanger en gromt een contrabas
Als jij hier nu was, mijn lief, bleef ik wel wat langer
En weer een olielamp slingert overzee
Al waren dronken nepmatrozen ons bezingt vanaf CD
En hoe donkerder het wad, des te lichter lonkt mij de stad
Des te lichter lonkt de stad

Bijna niet te geloven dat het leven toch zo mooi zou kunnen zijn
Een traan doorsnijdt de weelde, verdriet dat hevig buiten speelde
Drink ik snel naar binnen zoals liedjes soms beginnen

En ergens zingt een zanger en gromt een contrabas
Als ik zo bang niet was, mijn lief, bleef ik wel wat langer
Een taxi brengt me binnen mum van tijd, naar de stad, naar het licht
Want daar eindigt het altijd
En het is nog vroeg genoeg
Misschien zit Maarten bij Rene in de kroeg

En vanbinnen zingt een zanger en gromt een contrabas
Als jij thuis komt, wacht dan niet op mij, mijn lief
Ik blijf misschien wat langer

Verdomme Kees, alweer een jaar vandaag
Dat jij begraven bent
Gek toch hoe vlug dat went
Want God je weet, ik mocht je erg graag
Ik wist wat ik aan je had
Nou ja, hoe noem je dat
Behalve dus, dat ik je een beetje mis
Nou ja, op mijn manier
Is alles eender hier
Denk niet Kees dat er veel veranderd is
Hoogstens een kleinigheid
In nauwelijks 1 jaar tijd
Er is nog altijd ster-reclame
En bij de politieke namen
Is er 1 nieuwe: Drees
En er zijn intercity treinen
En jij hebt andere gordijnen
Gekregen, naar ik vrees, Kees

Verdomme Kees, een jaar is toch wel lang
Als je elkaar niet ziet
Ik weet het eigenlijk niet
Het gaat allemaal toch doodgewoon zijn gang
En het draait, bedenk ik nou
Hier ook wel zonder jou
Carmiggelt schrijft nog steeds in het Parool
En de Apollo's gaan
Nog altijd naar de maan
Oh ja, je dochtertje gaat nu naar school
En volgend jaar je zoon
Maar ach, dat is heel gewoon
En toch als ik mij zo hoor praten
Vallen er opeens hiaten tussen mijn cliche's
Want dat jouw rozen niet meer bloeien
Omdat ze niet voldoende sproeien
Dat zegt iets, naar ik vrees, Kees

Verdomme Kees, ik weet het nou niet meer
Denk steeds aan wat je zei
Het gaat allemaal voorbij
En dat de tijd van leven telkens weer
Gewoon opnieuw begon
Niks nieuws onder de zon
Maar dat is niet waar, want jij was enkel jij
Jij hebt hier rondgedwaald
En dat wordt nooit herhaald
Als ik jouw huis zie, dan hoor jij daarbij
En naast een kinderfiets
Mis ik toch ook wel iets
En verder valt er niets te melden
Er drijft nog olie op de Schelde
Er zijn nog steeds cafe's
En verder hoorde ik zoeven
Hiernaast het lied: Lang zal ze leven
Geweldig, naar ik vrees, Kees

Eerst gewoon lief vragen alles wordt een ritueel
Hoe gaat het met je arm, je been, je hoofd en in het geheel
Het gaat toch elke keer weer beter, man
Geef het nog een maand of twee
En hij lacht, ik lag terug
Komt wel goed, we kijken samen naar de zee

Mij is niets gebeurd en hij komt er bovenop
Hij oefent om te praten en ik hou eindelijk mijn kop

We zijn precies hetzelfde en mij is het niet gebeurd
Ik word nog elke dag weer door het leven meegesleurd
Even dit en ook dat en dan dat dan ook
Want alles is zo interessant
Kijk mijn vriend, kijk mijn vriend
Hij kent een rolstoelfabrikant

Mij is niets gebeurd en hij komt er bovenop
Hij oefent om te praten en ik hou eindelijk mijn kop

Kijk ons zitten bij het water, zoals elk weekend weer
De wereld aan onze gympies, maar we hoeven het niet meer
We zijn gewoon twee vrienden en we kijken naar de zee
En we zwijgen van hetzelfde, je hoeft niet elke keer
Met elk circus mee

Mij is niets gebeurd en hij komt er bovenop
Hij oefent om te praten en ik hou eindelijk mijn kop

Hij zegt "ola", hij zegt "ala"
Een lach ontsnapt aan het schavot
"ola ala, ola ala"
En ik denk een Spaanse Moslim groet zijn God
Een Spaanse Moslim groet zijn God

Laura, Bob en Ellen
Gitaristen alle drie
Met stemmen als de ochtendwind
Uit Nashville, Tennessee

Op een nacht zag Bobby Laura
Het ging een half jaartje great
Totdat Laura op een dag moest zien
Wat Bob met Ellen stiekem deed

Even arm als verdrietig
Schreef ze "nothing left to loose"
En dat nummer schoot de billboards in
Zowel in country als in blues

De hele natie smulde
En huilde keihard met haar mee
Van die cowboy met de losse riem
En die arme Laura B

En Bobby breekt de pose
Want zo was het niet gegaan
En hij schreef zijn eigen waarheid
En ook die vierkwartsmaat sloeg aan

En Ellen 'n beetje pissig
En een heel goed nieuw contract
Dus de titelsong van haar CD
Hoe zij met Bobby brak

Laura, Bob en Ellen
Laura, Bob en Ellen

Laura inmiddels binnen
En op de filmset in de zon
Hoorde "one time stupid"
Waarmee Bob haar hart weer won

Met Ellen ging het minder
Ze kwam er vrij slecht bovenop
Het deed zeer als ze de foto's zag
Van Laura en haar Bob

Laura B en Bobby
Zingen drie tot op de top
Schreven sorry Ellen
En verdienden zich kapot

En ook Ellen zong sorry Ellen
Ze covert haar eigen leed
En het werd als hit nog groter
Dan toen Bob met Laura B

Ze gaan gedrieen een lied zingen
Laura bob en Ellen
En daarom zing ik ook dit lied
Laura Bob en Ellen
Want we zijn 18 albums verder nu
Laura bob en Ellen
En ik, ik ben nu helemaal failliet
Laura bob en Ellen 

Ineens ben ik wakker en gewoon als altijd
Een broek, een shirt, m'n sleutels en weg
Ik trek op, ik laat achter, ik ben leuk voor één nacht
En dat te weten hoeft niet nog eens eens gezegd 

En nu komt de zon, de zon komt op
En ik rij er recht op af
Asfalt voor mij alleen
De koning te rijk 

Alles van mij waar ik kijk
Met dat gevoel dat zich niet laat verdrijven
Ik had eigenlijk langer willen blijven 

Ik doe de radio aan, draai het raam naar beneden
't Is koel, het is nog geen half zes
Begint steeds in de kroeg en eindigt altijd 's ochtends vroeg Ik alleen in mijn ouwe TS 

En nu komt de zon, de zon komt op
En ik rij er recht op af
Asfalt voor mij alleen
De koning te rijk 

Alles van mij waar ik kijk
Met dat gevoel dat zich niet laat verdrijven
Ik had eigenlijk langer willen blijven 

Het is nu zes in de morgen, 'k heb de zon in m'n rug
Ik rij terug naar jouw huis
M'n hoofd in de wind maar benieuwd wat ik vind
Misschien eindelijk ergens thuis 

En nu komt de zon, de zon komt op
Ik rij er middenin
Asfalt voor mij alleen
Asfalt voor mij alleen
Asfalt voor mij alleen 

Ik zie twee mensen op het strand.
Vlak bij het water, hand in hand.
De zon zakt, ze zwijgen van geluk.
Ik ken haar net, want dat ben jij.
Ze lacht naar hem, hij lijkt op mij.
Maar dat kan niet, want ik maak alles stuk.
Ik kan die jongen toch nooit zijn.
Die rust, die liefde, niets voor mij.
Maar waarom lijkt het dan toch zo vertrouwd?
Ik heb je lief, zoals je ziet.
Maar ergens klopt er hier iets niet.
Ik draag een ring maar 'k heb jou nooit getrouwd.

Ik ben mezelf niet.
Of al die jaren nooit geweest.
Ik ben de gangmaker op het verkeerde feest.
Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

Ik zie twee mensen, ze gaan staan.
Ze draait zich om, we moeten gaan.
Kijk in haar ogen en zie dezelfde pijn.
Twee mensen eerder al verbonden.
Al die verliefdheid, wat een zonde.
We zijn het allebei maar willen het niet zijn.

Ik ben mezelf niet.
Of al die jaren nooit geweest.
Ik ben de schoenmaker bij de verkeerde leest.
Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

Oh, laat het de zon zijn.
Oh, laat het het strand zijn.
Laat het de zee zijn.
Laat mij iets doen nu.
Waardoor je mij nooit meer wilt zien.
O, laat het het zout zijn.
Laat het mij allerdomste fout zijn.
Maar laat me dit nooit meer vergeten.
Nooit meer vergeten.
Dit nooit meer vergeten, bovendien.

Ik ben mezelf niet of al die jaren nooit geweest.
Ik ben mezelf niet of al die jaren nooit geweest.
Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

Op een terras ergens in Frankrijk in de zon.
Zit een man die het tot gisteren nooit won.
Maar zijn auto vloog hier vlakbij uit de bocht.
Zonder hem, zonder Herman,
Want die had hem net verkocht.
Herman in de zon op het terras.
Leest in 't AD dat 'ie niet meer in leven was.
Zijn auto was volledig afgebrand.
En die man die hem gekocht had,
Stond onder zijn naam in de krant.

O, o, o,
Even rustig ademhalen.
Het lijkt alsof het regent als altijd.
Maar het regent zonnestralen.

Nog geen week terug, in een park in Amsterdam.
Had hij zijn leven overzien en schrok zich lam.
Hij was een man wiens leven nu al was bepaald.
En van al zijn jongensdromen.
Was alleen het oud worden gehaald.

O, o, o,
Even rustig ademhalen.
Want lijkt alsof het regent als altijd.
Maar het regent zonnestralen.

Op een bankje in het park kwam het besluit.
Noem het dapper, noem het vluchten maar ik knijp er tussenuit.
Nu een week geleden en hier zat hij dan maar weer.
Met meer vrijheid dan hem lief was en nu wist hij het niet meer.

Herman leest wel honderd keer de krant.
Het staat er echt, pagina achttien, zwartomrand.
Hield 'ie vroeger al zijn meningen.
En al zijn dromen stil.
Nu was 'ie niks niet niemand nergens meer.
Kan dus gaan waar 'ie maar wil.

Herman rekent af en staat dan op.
Hij heeft eindelijk de wind weer in zijn kop.
'Ik heb een tweede kans gekregen.
En da's meer dan ik verdien.
Maar als dit het is, is dit het.
En we zullen het wel zien.

O, o, o,
Even rustig ademhalen.
Want lijkt alsof het regent als altijd.
Maar het regent zonnestralen.

Vannacht lag ik weer wakker mam.
Om alles wat ik niet weet.
En voor niets had ik een oplossing.
Behalve dan me reet.
Niet dat het me niet interesseert.
Maar wat weet ik er nou van.
Soms dacht ik: 'stel nou dat...'
En dat was het wel weer dan.

Vannacht lag ik weer wakker mam.
Ben het bed maar uitgegaan.
En alsof ik niet genoeg shit had.
De radio aangedaan.

De hele nacht de Beatles mam.
En om elk uur dat woord.
Het spijt me mam het spijt me zo.
John Lennon is vermoord.

De zoon van god was terug op aarde mam.
Zelfde boodschap zelfde haar.
En All You Need Is Love, zo mooi.
Maar kennelijk niet waar.

[Chorus]
Laat me slapen.
Laat me slapen.
Laat me slapen.
Laat me slapen.

Vanochtend toen de krant kwam.
Heb ik de oplossing bedacht.
En ik heb hem terug gegeven.
Ik heb hem teruggegeven.
Aan de jongen die hem bracht.

En toen pas kwam ik langs die zin.
Die wel de waarheid raakt:
`Het leven is wat je gebeurt.
Terwijl je andere plannen maakt'

De zoon van god was terug op aarde mam.
En Imagine was zijn woord.
Dus de wereld is een paradijs.
En dat 'ie dood is heb denk ik niet gehoord.

Om alles wat ik niet weet.
En voor niets had ik een oplossing.
Behalve dan me reet.
Niet dat het me niet interesseert.
Maar wat weet ik er nou van.
Soms dacht ik: 'stel nou dat...
En dat was het wel weer dan.